เป็นนักแปลมันเหนื่อย

มาแปะก่อนจะหลับ... +_+

.

.

เอนทรีนี้มีการเปิดเผยเนื้อเรื่องล่วงหน้าของเรื่องวงกตมรณะ เล่มที่ 33

ท่านที่ไม่ประสงค์จะรู้ก่อน ขอความกรุณาปิดหน้าต่างนี้เสียนะคะ

########################

วงกตมรณะ #33

Shiromeikyuu ~ Hikari no Naka no Mirai ~

สำนักพิมพ์ Hakusensha

Release Date : 25 / 6 / 2006

ISBN : 4-592-17858-0

#1 Yumemeikyuu ~ Bishousuru Ningyou ~

ยามาดะ ฝันเห็นเรื่องราวสมัยเด็กๆ ในฝัน ปรากฏภาพไก่ที่เขาเคยเลี้ยงไว้ ไก่
ตัวนี้เป็นสัตว์เลี้ยงที่ยามาดะรักมาก กินนอนด้วยกันตลอด วันหนึ่ง มีหมาจรจัด
มาขโมยกินพืชผักที่บ้านยามาดะและบ้านอื่นๆ ปลูกไว้ หมาตัวนั้นเคยมีเจ้าของ
มาก่อน แต่คงถูกใครทำร้ายมา จึงไม่เชื่อใจมนุษย์อีก ยามาดะเมื่อรู้เรื่องนี้ก็
ตั้งใจว่าจะทำดีกับมัน หวังว่าวันหนึ่งมันคงจะเชื่อใจมนุษย์บ้าง

แต่แล้ว ไก่ที่ยามาดะเลี้ยงดูมาด้วยความรักกลับถูกหมาตัวนั้นจับไปกิน ด้วย
ความโกรธแค้นยามาดะตามมันไปถึงรัง และพบว่ามันมีลูกอ่อนอยู่ด้วย ที่
ขโมยพืชผักและจับไก่มากินก็เพื่อความอยู่รอด แม้จะโกรธแค้นแต่ยามาดะ
ก็ยอมให้อภัย และบอกกับมันว่าต่อจากนี้ไปตนจะนำอาหารมาให้ เพราะ
ฉะนั้นอย่าไปเอาของๆ คนอื่นมาอีก

#2 Shiromeikyuu ~ Kikansuru Kodomotachi ~

วันหนึ่ง ขโมยขึ้นบ้านอายาโนะโคจิที่มี เอริ แม่บ้านอยู่เพียงลำพัง เมื่อเคียวกับ
ยามาดะ เดินทางไปถึง คนที่รอพวกเขาอยู่คือ มิยาโนะชิตะและบุตรสาว ญาติ
ของเคียวที่สมัยก่อนเคยพยายามใช้ประโยชน์จากการที่เคียวเป็นทายาทตระกูล
อายาโนะโคจินั่นเอง

ตอนที่มาถึงพวกเคียวแอบเห็นท่าทีของมิยาโนะชิตะคนลูก ที่พูดจาร้ายๆ ใส่พ่อ
และทำตัวป่วนทำลายข้าวของในบ้าน จึงได้รับรู้ถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ที่
ไม่ค่อยดีนัก ด้วยความแค้นแต่หนหลังเคียวพยายามเชิญ ( ไล่? ) มิยาโนะชิตะ
กลับไปซะ แต่ยามาดะเสนอว่าเพิ่งเกิดเรื่องแบบนี้ ให้อยู่กันเยอะๆ จะดีกว่า

ขโมยคนเดิมได้กลับมาอีก แต่ขโมยไม่สำเร็จ เมื่อเคียวสืบสวนหาตัวคนร้ายใน
เหตุการณ์นี้ ความจริงก็ไขกระจ่างว่าขโมยที่ลอบเข้ามาคือรุ่นพี่ของมิยาโนะชิตะ
คนลูก โดยทั้งคู่สมรู้ร่วมคิดกัน มิยาโนะชิตะคนลูกพยายามทำตัวไม่ดีเพื่อให้พ่อ
เกลียด เพราเข้าใจผิดว่าเพราะตนกับแม่ ภรรยาตัวจริงกับลูกสาวของ
มิยาโนะชิตะถึงออกจากบ้านไป และพ่อคิดว่าตัวเองเป็นตัวแทนของลูกสาวที่
ออกจากบ้านไปแล้ว

ในที่สุดทั้งคู่ก็ปรับความเข้าใจกัน แม้ว่าในอดีตจะเคยถูกมิยาโนะชิตะคนพ่อทำ
เรื่องเลวร้ายแค่ไหน แต่เคียวก็ยอมให้อภัย ไม่ติดใจเอาความเรื่องมิยาโนะชิตะ
คนลูก และช่วยให้ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันได้

+ ยังมีต่อ +

########################

ตอนที่ 3 ของเล่มนี้เนื้อหาค่อนข้างเยอะ

และเฉลยปริศนาเรื่องพ่อที่แท้จริงของเคียวด้วย

ยกยอดไปลงคราวหน้าดีกว่า （￣∀￣）b

~ TALK ~

มาพูดถึงสิ่งที่ประทับใจใน 2 ตอนแรกนี้บ้าง ตอนที่ 1 เป็นเรื่องราวสมัยเด็กในความฝันของยามาดะ แต่ที่น่าแปลกคือ ทำไม เคียว ถึงปรากฏตัวออกมาด้วยล่ะ ? พอยามาดะตื่นขึ้น และเล่าเรื่องที่ตนฝันให้เคียวฟังในภายหลัง เคียว ก็ทำท่าเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออกด้วย หมายความว่า 2 คนนี้เคยเจอกันตอนเด็กๆ รึ !? [ ขอให้เป็นงั้นเหอะ สาธุ =/\= ]

อีกเรื่องที่ประทับใจก็เป็นสิ่งที่แม่ยามาดะ บอกยามาดะเรื่องหมาจรจัดตัวนั้นว่า

"จะสัตว์หรือคนก็เหมือนกัน เวลาเจอแต่เรื่องโหดร้ายมากๆ เข้า ก็ย่อมจะเศร้าเสียใจ โกรธแค้นขึ้นมา แต่หากมีใครไปทำดีด้วยมากๆ มันก็ย่อมจะเชื่อในตัวคนๆ นั้น และอยากทำดีกับคนอื่นด้วย"

อืม... ก็จริง เป็นความจริงที่แสนจะธรรมดาของโลกใบนี้

แต่จะหวังให้บางคนเข้าใจนี่สงสัยจะยากแฮะ...

ส่วนตอนที่ 2 มีฉากกุ๊กกิ๊กของเคียว - เอริ อยู่ 2-3 ฉาก บางฉากเหมือนเคียวสารภาพรักยังไงไม่รู้แฮะ ^^! ยังไงก็เชียร์ไม่ลงอ่ะคู่นี้ [ก็เค้ายังรักมั่นคู่ยามาดะ-เคียว ไม่เปลี่ยนแปลงนี่นา 555] พ่อลูกมิยาโนะชิตะก็น่ารักดี ลูกสาววัยกำลังโต ที่อยากให้ป๊ะป๋ามองแต่ตัวเองคนเดียว กระทั่งยอมทำเรื่องแย่ๆ เพื่อให้ป๊ะป๋าเกลียด เพราะไม่อยากเป็นตัวแทนของใคร...

จริงๆ ชอบประเด็นสำคัญของตอนนี้ที่ว่า เคียวสามารถยอมรับตนเองในปัจจุบัน ที่ก้าวผ่านอดีตอันเลวร้ายมาได้ และยอมอภัยให้คนที่เคยทำเรื่องเลวร้ายกับตนเองมาก่อน [ ด้วยการยื่นมือเข้าไปช่วยปรับความเข้าใจระหว่างพ่อลูกมิยาโนะชิตะ ] ขนาดยามาดะยังบอกเลยนะเนี่ยว่ายามาดะชอบเคียวในตอนนี้ ยิ่งกว่าเคียวตอนที่เจอกันครั้งแรกเสียอีก...

พบกันใหม่คราวหน้า ☆⌒（＊＾∇゜）v